Hoogbegaafdheid

Van hoogbegaafd wordt gesproken als bij iemand een intelligentiequotiŽnt (IQ) hoger dan 130 is gemeten op een intelligentietest. Een dergelijke hoge score wordt slechts behaald door iets meer dan 2% van onze bevolking. Naast het cognitieve aspect is het ook van belang te kijken naar persoonlijkheidskenmerken van het kind. Het gaat om zogenaamde zijnskenmerken die veel ouders bij hun kind zullen herkennen zoals een drang tot perfectionisme en het moeilijk om kunnen gaan met het maken van fouten, gevoeligheid en een rechtvaardigheidsgevoel.

Hoogbegaafde kinderen laten in hun denken een groot abstractieniveau zien, vaak bedenkt het kind originele en ongebruikelijke ideeŽn. Nieuwe kennis doen zij heel snel op en zij beschikken vaak over een uitgebreide woordenschat. Deze kinderen kunnen problemen benaderen vanuit verschillende invalshoeken en hebben vaak een sterk gevoel voor humor en woordgrapjes.

Op het gebied van de waarneming kenmerken hoogbegaafde kinderen zich door het zeer gevoelig zijn voor zintuiglijke prikkels. Ze nemen prikkels waar, waar anderen zich niet bewust van zijn. Het maakt hen gevoelig voor kleine veranderingen, geluiden, geuren en emoties van anderen. Deze gevoeligheid is een mooi talent maar soms echter wordt het kind overspoeld en beÔnvloedt het op negatieve wijze het functioneren van het kind.

De motivatie van hoogbegaafde kinderen uit zich vaak in een sterke gedrevenheid en een hoog energieniveau. Ze zijn erg nieuwsgierig en hebben specifieke of juist heel brede interesses. Hun motivatie om uitdagingen aan te gaan is vaak groot.

In sociale relaties wordt gezien dat deze hoogbegaafde kinderen minder dan andere kinderen gevoelig zijn voor straffen en belonen. Dat komt omdat ze vooral gericht zijn op hun eigen doelen en onafhankelijk willen functioneren ondanks een groot inlevingsgevoel. Vaak wordt een groot rechtvaardigheidsgevoel gezien. Het spel hoort volgens de regels gespeeld te worden, beloofd is beloofd.

Elke ouder van een vermoedelijk hoogbegaafd kind zal in het bovenstaande deel eigenschappen van het eigen kind herkennen. Toch kan het lastig zijn om hoogbegaafdheid vast te stellen. Sommige hoogbegaafde kinderen ontwikkelen zich succesvol dat maakt het vaststellen van hoogbegaafdheid relatief eenvoudig. Andere kinderen hebben zich aangepast aan het niveau van klasgenoten of laten gedrag zien (ontwijken van uitdagingen, niet durven leren, onzeker of Ö). Juist voor deze kinderen is een onderzoek vaak een eerste stap naar (h)erkenning.

Praktijk Kita biedt onderzoek naar hoogbegaafdheid. Na een uitgebreide intake met ouders vindt een onderzoek plaats naar intelligentie. Tijdens het onderzoek wordt het kind geobserveerd. Deze observaties richten zich op mindset, werkhouding, aandacht en concentratie, gebruikte strategieŽn. Ook wordt gekeken naar de fouten die het kind maakt. Worden juist makkelijke opgaven fout gemaakt? Is er sprake van perfectionisme of faalangst?

Naast onderzoek kan Praktijk Kita het hoogbegaafde kind begeleiden. Deze begeleiding kan zich richten op psycho-educatie. Het is belangrijk dat het kind zelf goed weet dat het anders is dan de meeste andere kinderen en dat dat komt door het niveau waarop het nadenkt en oplossingen kan bedenken. Ook wordt stilgestaan bij talenten maar ook bij eventuele valkuilen zoals een vaak geziene Ďvaste mindsetí. Het kind durft dan geen fouten te maken en gaat uitdagingen uit de weg. Als iets niet lukt, geeft het kind snel op (zie je wel, ik kan het nietÖ). Het kind krijgt handvatten om prettig te functioneren in de thuissituatie, op school of in sociale groepen. Het is belangrijk dat het kind een positief zelfbeeld ontwikkelt.

Praktijk Kita